Ημέρα Αμαλίας

Για την Αμαλία...

Starman

Ένα πολύ ωραίο τραγούδακι από τον David Bowie.

Starman

από τον δίσκο
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.

Ο πιανίστας

Μερικές φορές μου έρχεται στο μυαλό ότι τη στιγμή τούτη εδώ που στην Ελλάδα υπάρχει μία σχετική ηρεμία, σε άλλες κοινωνίες τα βιώματα πλήθους ανθρώπων είναι θλιβερά. Δυστυχώς, ο πόλεμος και η βία δε λείπουν από τον πλανήτη. Βέβαια, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί παλεύουν με βίαια μέσα για να αποκτήσουν τα απαραίτητα, ο εγωισμός δε λείπει. Οι άνθρωποι πιθανότατα κοιτάνε κατάματα τη φύση και της λένε «κι εμείς, όπως κι όλοι, μα εμείς καλύτερα, περισσότερο».

Αίματα στο Ιράκ, αίματα στη Μέση Ανατολή, αίματα στην Αφρική. Αγριεμένα μάτια στην Τουρκία, πολεμική καθημερινότητα στη Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Να μην πω για Βόρεια Αμερική μεριά… Και στη Νότια, υπάρχει πρόβλημα, όπως πάντα σε εκείνη την πανέμορφη γη. Δικτάτορες από δω, θρησκοληψία από κει, πλεονεξία πιο πέρα. Παντού πιστεύω ότι η μεγάλη ευθύνη είναι των πρώτων, των αρχηγών, των δυνατών. Και γούστο τους και μαγκιά τους, αλλά δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εγωκεντρισμό τους, τη ματαιοδοξία, την αναισθησία.

Έτσι, ο δικός μου δικτατορίσκος μέσα μου τα έχει βρει λίγο σκούρα, αν και επιβιώνει. Ξέρουν αυτοί πώς. Η μάχη όμως μου μαθαίνει. Ότι ο καθένας μας μπορεί, με το απλούστερο βήμα: να σεβόμαστε και να ενδιαφερόμαστε για τους άλλους.

Με όλες αυτές τις σκέψεις θυμήθηκα τον «Πιανίστα».

Ο γιος του ανέμου

Πρόκειται για μία καταπληκτική ταινία που βρήκα τυχαία από τελειωμένη εφημερίδα και την παρακολούθησα χωρίς καθόλου να ξέρω τι πρόκειται να δω. Η αφήγηση ξεκινάει ακολουθώντας τη νεκρική πομπή προς τιμήν του μεγάλου αρχηγού μίας φυλής Ινδιάνων της Αμερικής. Οι φάτσες των ηθοποιών και οι ερμηνείες τους είναι πειστικές, ενώ τα αυθεντικά, φυσικά τοπία προκαλούν μία αρχική έκπληξη.

Μετά τις πρώτες σκηνές, περίμενα ότι η ταινία θα συνεχίσει σαν κλασικό αμερικάνικο γουέστερν, αλλά ευτυχώς όχι. Η πλοκή ξεκινάει ουσιαστικά όταν ο αρχηγός που τάφηκε σηκώνεται, αφού δεν είχε στην πραγματικότητα πεθάνει! Δεν εξηγείται, βέβαια, πώς ακριβώς έγινε αυτό, αφήνοντας μεταφυσικές προεκτάσεις ότι κάποιος τον έφερε πίσω για να σώσει την οικογένειά του, η οποία ταυτόχρονα κινδυνεύει.

Στη διάρκεια της ταινίας, η ιστορία της ζωής του αρχηγού εξιστορείται πολύ όμορφα και στο τέλος όλα βρίσκουν το δρόμο τους. Αλλά δεν είναι εκεί το ωραίο φυσικά. Το φοβερό είναι το ταξίδι μέχρι το τέλος της ταινίας, που είναι υπέροχο, φρεσκάρει και αναζωογονεί το νου και την ψυχή. Πιστεύω πρέπει οπωσδήποτε να τη δει κανείς, προτιμότερα έπειτα από μία δύσκολη μέρα , το βράδυ πριν κοιμηθεί, με τα φώτα κλειστά και απόλυτη ησυχία. Ο αυθεντικός τίτλος είναι “Windwalker” και μερικές πληροφορίες είναι διαθέσιμες στη σελίδα http://www.imdb.com/title/tt0081760/.

Δωρέαν Λογισμικό

Παλιότερα, όταν χρειαζόμουν ένα πρόγραμμα λογισμικού για μια συγκεκριμένη λειτουργία, έψαχνα στο web και κατέβαζα κάποιο shareware. Τα τελευταία χρόνια όμως με την αύξηση της κοινότητας ελεύθερου λογισμικού ανοιχτού κώδικα, μπορεί ένας χρήστης να βρει ένα δωρεάν πρόγραμμα για οποιαδήποτε λειτουργία. Ακόμα, και κάποιος που χρησιμοποιεί Windows.
Εδώ θα βρείτε δύο site για να αναζητήσετε δωρεάν λογισμικό:
SourceForge
Freshmeat

Πολλά χρόνια σκεφτόμουν να φτιάξω ένα πρόγραμμα για να διαχειρίζομαι τα mp3 μου, τα οποία τα έχω αποθηκευμένα σε dvd, cd. Τελικά βρήκα το Mpeg Audio Collection, που ικανοποιεί τις απαιτήσεις μου και υπάρχει έκδοση για Windows, Macintosh ενώ στο linux κατάφερα να το τρέξω μέσω Wine.

Τελικός Της Αθήνας

Παρακολουθώντας το βραδυνό δελτίο ειδήσεων της ΕΤ1, συνειδητοποίησα οτι το μόνο θέμα που απασχολεί την Ελλάδα, τις τελευταίες 3 ημέρες, είναι ο τελικός του Champions League. Επί 30 λεπτά έπαιζαν ρεπορτάζ που αφορούσαν τον τελικό, ενώ την ίδια ώρα στην ΝΕΤ είχε αθλητική εκπομπή με τα ίδια θέματα! Ευτυχώς, που η ΕΤ3 έδειχνε κάτι διαφορετικό.
Διάφοροι ειδικοί επί του θέματος λένε ότι ο τελικός είναι ευκαιρία να δείξει η χώρα το καλό της πρόσωπο στο εξωτερικό, θα είναι μια μεγάλη διαφήμιση για την Αθήνα...Παρακολουθώ τους τελικούς τα τελευταία 15 χρόνια και ποτέ μα ποτέ δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία στην πόλη που διοργάνωνε τον τελικό. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν το ποδόσφαιρο και ποιος τελικά θα πάρει το κύπελλο. Οπότε, θα κάνω μια ριζοσπαστική πρόταση, θεωρώ ότι αν οι ομάδες δεν παίξουν ελκυστικό ποδόσφαιρο, δεν βάλουν πολλά γκολ, δεν καταφέρουν να μας προσφέρουν ένα αξέχαστο και τον καλύτερο μέχρι τώρα τελικό, θα πρέπει να τιμωρηθούν. Δεν θα τους επιτρέψουμε να φύγουν από την χώρα και του χρόνου θα συμμετέχονυ στο ελληνικό πρωτάθλημα!
Ο τελικός θα είναι άψογος οργανωτικά και ελπίζω να το πάρει η Μίλαν!!!

Τραγούδι της εβδομάδας

Ένα δυναμικό τραγούδι από τον τελευταίο δίσκο του Graham Coxon. Λέγεται I Can't Look at Your Skin.